Thuiskopievergoeding

Op grond van de Wet op de Naburige Rechten (“Wnr”) is het maken van een kopie van bijvoorbeeld een CD of een televisieprogramma toegestaan zonder toestemming van de rechthebbende, mits:

  • dit voor privégebruik is; en
  • een billijke vergoeding is betaald (“de thuiskopievergoeding”).

Thuiskopievergoeding, hoe?

De verschuldigde billijke vergoeding bestaat in de vorm van een heffing op de verkoopprijs op opslagmedia waarmee beschermd materiaal ten gehore wordt gebracht of wordt vertoond of wordt weergegeven.

Door een sterke opmars van innovatie zijn er – naast de traditionele CD en DVD – veel nieuwe technologische mogelijkheden ontstaan waarmee beschermd materiaal kan worden verspreid. In de kern gaat het hier steeds om hetzelfde middel: een opslagmedium waarmee beschermd materiaal ten gehore wordt gebracht of wordt vertoond of wordt weergegeven. NORMA heeft – door het aanspannen van gerechtelijke procedures – er dan ook voor gezorgd dat de rechter de regelgeving inzake de thuiskopievergoeding ook op deze nieuwe technologische ontwikkelingen heeft doen verklaren. Hierdoor gelden de heffingen sinds 2013 ook voor:

externe harde schijven;

computers en laptops;

tablets;

smartphones en telefoons met een mp3-functie;

mp3- en videospelers;

harddiskrecorders en settopboxen.

Thuiskopievergoeding, voor wie?

De thuiskopievergoeding komt toe aan rechthebbenden van auteurs- of naburige rechten. Hierbij kan worden gedacht aan bijvoorbeeld:

auteurs (bijv. componisten en tekstschrijvers);

uitvoerende kunstenaars (bijv. acteurs, dansers en musici);

omroepen; en

producenten.